Infowars.pl

Finansowy Przekręt na Rządowym Długu Greckim - część 2.

Opis kryzysu greckiego - czyli o tym jak spekulacje rynkowe stały się finansowym oszustwem zamieniającym zyski z operacji finansowych w proceder prania wielkich pieniędzy, a suwerenność ekonomiczną państwa doprowadzając do poziomu poddaństwa czy też niewolnictwa.

Część 2 - Opis przestępstwa

1. PRZESTEPSTWO

Na opisywany przestępstwo składają się działania mające typowe cechy defraudacji i oszustwa, takie jak:

• przestępcza manipulacja na rynku długu greckiego
• przez zmowę grup spekulujących, greckich i poza greckich obywateli i ich przedstawicieli (w celu pozostania in cognito)
• z zamiarem uzyskania korzyści finansowej
• kosztem greckich obywateli i podatników

Ludzie ci, realizując zorganizowany, przestępczy plan, zaświadczając nieprawdę o stanie wielkości zadłużenia greckiego i stanu jej gospodarki, z intencją manipulacji na Rynku Długu Greckiego, poprzez przeprowadzenie wielokrotnych i powtarzających się kolejno po sobie operacji, świadomie, znając potencjalne skutki tych działań, działając na szkodę greckiego obywatela i podatnika, spowodowali zniszczenia Greckiej Ekonomii, Rynku Długu Greckiego.

Bezpośrednie skutki defraudacji na rok 2010 to 13 miliardów euro.

Oszustwa dokonane na rynku greckich obligacji noszą znamiona oszustwa i spełniają wymogi formalno-prawne do oskarżenia o defraudację w rozumieniu Prawa Karnego Unii Europejskiej.

Spekulujący i ich wspólnicy stworzyli nieprawdziwy wizerunek stanu rzeczywistości i dali temu świadectwo, posiadając wiedzę o jego fałszywości (świadomie):

• wiedząc, że pozostali uczestnicy gry na rynkach będą działać w oparciu o te "fakty", nie zdając sobie sprawy z ich fałszywości,
• wiedząc, że inni polegając na ich świadectwie poniosą straty i szkodę (obywatel grecki)

Wszystkie wymienione powyżej okoliczności zostały wykazane ze szczegółowością i udowodnione w jasny, oczywisty i zrozumiały sposób, po to by formalnie wnieść pozew do Sądu.

Niektóre osoby, instytucje i korporacje biorące udział w przestepczym oszustwie były już wcześniej sądzone za podobne przestępstwa w USA i UE, po śledztwach i procedurach wyjaśniających przeprowadzonych przez instytucje prawa różnych państw oraz struktur międzynarodowych.

2. Działania: defraudacja i zatajenie

Mechanizm oszustwa.

Istotą przestępstwa jest podwójne finansowe oszustwo popełnione w wyniku kolejno po sobie następujących działań przez osoby zidentyfikowane jako defrauderzy i spekulujący.

1. Naked Credit default swap (naked CDS) – oferta pseudo zabezpieczeń zakupu obligacji greckich. Manipulacje na rynku tych nielegalnych (nie mających pokrycia) instrumentów pochodnych,  wielokrotność ofert, ich istota (zysk przy spadku wartości bonów), manipulowanie wielkością rat (spread) związanych z ich wykupem, powodowały, że koszty nabycia greckich obligacji wzrosły do niebotycznego poziomu 15%.

2. Naked Short Selling - to wielokrotna podaż i sprzedaż "towaru" po niskich kursach, aby bezpośrednio spowodować spadek wartości obligacji (udziału).

Skutkiem tej "sztucznej", nie związanej z faktyczną obecnością "towaru", nadpodaży papierów greckich, która nie została skompensowana równoważącym ją popytem, jest  sztuczny, nieprawdziwy trend na rynku międzynarodowym greckich obligacji i spadek ich wartości do poziomu 30-40%.

W obu przypadkach (naked CDS i naked Short Selling) osoby fizyczne zidentyfikowane jako odpowiedzialne za transakcje, były równocześnie reprezentantami, menadżerami, szefami, urzędnikami, przedstawicielami i brokerami oficjalnego dealera obligacji greckiego rządu (Prime Dealers of the Government Debt) lub ich podstawionymi przedstawicielami. Innymi słowy:

" ... Banki międzynarodowe, mające umowę z greckim rządem na reprezentowanie interesu greckiego poprzez promocję sprzedaży i oferowanie bonów greckich na rynkach, działały równocześnie na szkodę swojego klienta (rządu greckiego) ... "

I to są najistotniejsze zarzuty i oskarżenia.

Te same osoby, odpowiedzialne za promocję greckich obligacji, działały podwójnie na szkodę tej promocji

• poprzez naked CDS i naked Short Selling, ukryte i jawne transakcje na rynku obligacji i swapów powodowały obniżenie ich wartości jak wzrost kosztów ich nabycia
• poprzez nieinformowanie odpowiednich władz i organów kontrolnych rynku (zatajenie) o ich podwójnej roli na rynku

Jest to dowodem wprost na ewidentną: 

• sprzeczność interesów
• insider trading (nielegalne wykorzystanie informacji poufnych, niedostępnych dla innych graczy, posiadanych w wyniki pozycji na rynku np. będąc oficjalnym dealerem obligacji)
• zatajenie
• poświadczenie nieprawdy

Innym,i słowy sprawcy sprzedawali bankructwo obligacji greckich, gdyż znając okoliczności i wielkość oferty rządu greckiego na rynku obligacji (będąc ich Prime Dealer), sprzedawali te informacje (insider trading) innym klientom, lub sami wykorzystywali je osobiście lub przez osoby podstawione, grając na spadek ich wartości (naked CDS i naked Short Selling), obstawiając ich bankructwo (działania na szkodę klienta, konflikt interesów) czyli czerpiąc korzyści ze spadku ich wartości (wygranie ostawionego "zakładu")

Sa to główne podstawy, by zarzucić sprawcom popełnienie zorganizowanego, zaplanowanego oszustwa i defraudacji.

Wykazano, że ci sami sprawcy dopuścili się podobnych oszustw na terenie USA w 2008 roku spekulując CDS i CDO na amerykańskim (subprime mortgage) rynku hipotecznym, które doprowadziły do upadku Lehman Brothers i zadłużenia AIG, oraz w skutek tego do światowego kryzysu finansowego w 2008 roku

Ci sami ludzie, ten sam plan, te same działania, pieniądze, oszustwa, i szkody.

Wcześniejsza wiedza (insider trading), manipulacje na rynku, podobna organizacja i kolejność zdarzeń sugerują, że całość była przygotowana i  wykorzystano doświadczenia wcześniejsze. Jedyną różnica jest tylko to, że do tej pory ofiarą tej gry padały pojedyncze banki czy korporacje, a teraz ofiarą stała się gospodarka całego kraju, a w miejsce oszustw na CDO doszło do manipulacji na rynku obligacji jednego państwa.

3. Jak dokonano grabieży?

Technicznie procederu dokonano poprzez kolejno po sobie następujące transakcje sprzedaży i i zakupu, i tak wielokrotnie. Mogło to mieć miejsce jedynie przy niepoinformowaniu odpowiednich instytucji nadzorczych i organów kontrolnych tj. Bank Grecji, Ministerstwo Finansów, i Agencji Zarządu Długiem Publicznym przede wszystkim.

Przy takim ruchu cen w dół oferty powinny zostać wycofane lub unieważnione w ciągu 3 dni, a pozwolono na ich obecność na rynku i ważność przez ponad 10 dni. Pozwoliło to na utrwalenie się trendu spadku wartości obligacji (z powodu naked Short Selling) oraz doszło do wzrostu kosztów ich nabycia (manipulacja na naked CDS).

Nie bez znaczenia jest wieloletnia praktyka zaniżanie w raportach przez Goldman Sachs, jako Primedealer of the Government Debt , wartości i stanu greckiego długu publicznego, co stało się fałszywą podstawą do kontynuowania polityki kredytowej banków europejskich wobec Grecji, a co za tym idzie spowodowało obecny, dramatyczny stopień jej zadłużenia.

3. Kto dokonał grabieży?

Wniesiony pozew oskarża:

• dyrektorów,
• urzędników,
• menadżerów,
• reprezentantów,
• przedstawicieli,
• brokerów

głównych banków inwestycyjnych i komercyjnych, funduszy hedgingowych i agencji ratingowych po stronie poza greckiej

oraz wszystkich greckich partnerów tych banków, zwłaszcza:

• szefów i zarządy banków greckich
• urzędników,
• brokerów,
• przedstawicieli handlowych,
• ekspertów i analityków rynku,
• polityków i urzędników rządowych oraz
• przedstawicieli mediów.

3. Skutki polityczne kryzysu greckiego

Wartość zadłużenia Grecji na maj 2010 rok - 13 miliardów euro.

Zaproponowanie przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy, Komisję Europejską i Europejski Bank Centralny schematu postępowania wobec Grecji ("bailout") o nazwie MNIMONIO.

Przyjęcie przez rząd Grecki tzw. "Memorandum of Understanding" umowy postępowania wobec dłużników. Została ona zawarte przez tych samych skorumpowanych polityków i urzędników bankowych, którzy wcześniej byli wspólnikami banków zachodnich w tym oszustwie. Poza tym została zawarta przy całkowitym pominięciu wymaganych przez konstytucję i prawo procedur konsultacji, w tym referendum, w sprawach dotyczących międzynarodowych umów, w tym finansowych Grecji. Umowa ta narzuca obywatelowi i podatnikowi Grecji obowiązek ponoszenia obciążeń finansowych będących skutkiem przestępstwa oszustwa i defraudacji.

Najgorszym politycznie jest fakt, że ci sami ludzie, te same instytucje i urzędy, korporacje (między innymi: Rząd, Bank Grecji, banki, Europejski Bank Centralny, i Komisja Europejska), które są odpowiedzialne za defraudację i powstanie kryzysu zadłużenia Grecji, same siebie wskazały jako uzdrowicieli, jako tych, którzy mają Grecję uratować.