Infowars.pl

 James Ephraim Lovelock (ur. 26 lipca 1919 w Letchworth Garden City), brytyjski naukowiec, ekolog.

Uzyskał szeroki rozgłos po zaproponowaniu i rozpowszechnieniu w 1979 Hipotezy Gai (wraz z Lynn Margulis), w której postuluje, że Ziemia funkcjonuje jak jeden olbrzymi organizm, przystosowany do zmian, tak by zachować odpowiednie warunki do życia. Teoria ta sugeruje, że życie na Ziemi będzie trwać bez względu na poczynania ludzi.

Studiował na Uniwersytecie w Manchesterze i Londynie i ma doktorat z nauk medycznych. Wykładał na Uniwersytetach Yale, Harvard i Baylor College of Medicine w Stanach Zjednoczonych.

Lovelock przez wiele lat zajmował się wynalazkami, a niektóre z jego opracowań zostały wykorzystane przez NASA w programach badań kosmicznych. To właśnie podczas pracy dla NASA Lovelock opracował Hipotezę Gai.

Obecnie jest on przewodniczącym Marine Biology Association, w 1974 został wybrany członkiem Royal Society w Londynie, a w 1990 otrzymał nagrodę Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences (Akademii Nauk Holandii). Na stałe mieszka na wsi w Kornwalii, na południu Wielkiej Brytanii.

Earth First! is a radical environmental advocacy group[1] that emerged in the Southwestern United States in 1979. It was co-founded on April 4th, 1980[2] by Dave Foreman, Mike Roselle, Howie Wolke, and less directly, Bart Koehler and Ron Kezar.[3] There are Earth First! groups in the United States, United Kingdom, Canada, Australia, Netherlands, Belgium, Philippines, Czech Republic, India, Mexico, France, Germany, New Zealand, Poland, Nigeria, Slovakia, Ireland, Italy, and Spain.[4] Inspired by Rachel Carson's Silent Spring, Aldo Leopold's land ethic, and Edward Abbey's The Monkey Wrench Gang, a group of activists composed of environmental activist Dave Foreman, ex-Yippie (Youth International Party) Mike Roselle, Wyoming Wilderness Society representatives Bart Koehler and Howie Wolke and Bureau of Land Management employee Ron Kezar pledged, "No Compromise in Defense of Mother Earth!" while traveling in Foreman's VW bus from the Pinacate Desert in northern Mexico to Albuquerque, New Mexico. Provoked by what they considered a sell-out by mainstream environmental advocates during the "RARE II" (the Forest Service's Roadless Area Review and Evaluation) planning process, the activists envisioned a revolutionary movement to set aside multi-million acre ecological preserves all across the United States. Their ideas drew on the main concepts of the new science of conservation biology, which scientists like E.O. Wilson had developed over the past twenty years, but which mainstream environmental groups had been slow to embrace. They borrowed equally from the radical notions of the author Edward Abbey. All of this came together after a grueling hike up Pinacate Peak, as the men headed toward Albuquerque. "Suddenly Foreman called out 'Earth First!' The next thing you know," Wolke says, "Roselle drew a clenched fist logo, passed it up to the front of the van, and there was Earth First!"[3]

 David Brower , Pierwszy Dyrektor Wykonawczy Sierra Club

 David Ross Brower (July 1, 1912 – November 5, 2000) was a prominent environmentalist and the founder of many environmental organizations, including the Sierra Club Foundation, the John Muir Institute for Environmental Studies, Friends of the Earth (1969), the League of Conservation Voters, Earth Island Institute (1982), North Cascades Conservation Council, and Fate of the Earth Conferences. From 1952 to 1969 he served as the first Executive Director of the Sierra Club, and served on its board three times: from 1941–1953; 1983–1988; and 1995-2000. As a younger man, he was a prominent mountaineer.

- Dr Cornelius Rhoads (1898-1959) | Instytut Rockefellera, Rhoads również stał na czele dwóch dużych projektów związanych z bronią chemiczną, miał pozycję w AEC (Komisja Energii Jądrowej), i stał na czele Sloan-Kettering Institute for Cancer Research [zajmującego się badaniami nad rakiem]

 Cornelius P. Rhoads (1898–1959) was an American doctor and pathologist that became infamous for performing several objectionable experiments with human beings. ^[1]

In 1931, sponsored by the Rockefeller Institute, Rhoads deliberately infected several Puerto Rican citizens with cancer cells. Supposedly, thirteen of the patients died. Accusations against him are based upon a document written by him, which states in part ^[2]:

The Porto Ricans (sic) are the dirtiest, laziest, most degenerate and thievish race of men ever to inhabit this sphere... I have done my best to further the process of extermination by killing off eight and transplanting cancer into several more... All physicians take delight in the abuse and torture of the unfortunate subjects. ^[3]

He would, however, later state that the writing was done in a moment of anger - his car had been vandalized - and did not reflect anything he had actually done. In 1932, Rhoads was accused by Puerto Rican Nationalist leader, Pedro Albizu Campos of carrying out these experiments. He was later placed in charge of two chemical warfare projects in the 1940s establishing U.S. Army Biological Warfare facilities in Maryland, Utah, and Panama. ^[4]Later, Rhoads was given a seat on the United States Atomic Energy Commission. He was also awarded the U.S. Legion of Merit by the government for his research. ^[5]

In 2003, controversy arose again as to the letter and the alleged experiments. In 2004 the AACR announced that the Cornelius P. Rhoads Memorial Award would no longer be associated with his name, after an investigation commissioned by them and led by bioethicist Jay Katz found the allegations against him to be well founded and documented. ^[6]

 Joseph DeJarnette , dyrektor Virginia’s Western State Hospital, 1934

 Joseph Spencer DeJarnette (September, 1866 – September 3, 1957) was the director of Western State Hospital (located in Staunton, Virginia) from 1905 to 1943. He was a vocal proponent of eugenics, specifically, the compulsory sterilization of the mentally ill.

The DeJarnette Sanitorium, opened in 1932, was named for him. In the 1960s the name was changed to The DeJarnette Center for Human Development. It was converted to a children's mental hospital in 1975, at which time it ceased to be a private enterprise, and the State of Virginia took over operation of the facility. In 1996, a new complex was constructed, and the Virginia Assembly renamed it the Commonwealth Center for Children and Adolescents due to Dr. DeJarnette's support of eugenics.

Joseph DeJarnette was born in Virginia.

 Paul Bowman Popenoe (October 16, 1888 - June 19, 1979) was an American agricultural explorer, eugenicist, influential advocate of the compulsory sterilization of the mentally ill and the mentally disabled.

W r. 1918, Dr. Paul Popenoe, specjalista wojskowy od chorób wenerycznych w czasie I Wojny Światowej, był współautorem tego powszechnie stosowanego podręcznika, “ Eugenika Stosowana”
In 1918, Dr. Paul Popenoe, the Army venereal disease specialist during World War I, co-wrote the widely used textbook, “ Applied Eugenics”

Popenoe was born in Kansas in 1888 and grew up in California, the son of a pioneer of the avocado industry. After spending some time at a university, Popenoe became an agricultural explorer, collecting date specimens for his father's nursery along with his younger botanist brother Wilson Popenoe, and published his first book Date Growing in the Old World and the New in 1913. In 1929 he received an honorary degree from Occidental College (after which he commonly referred to himself as "Dr. Popenoe").

In the mid-1910s Popenoe became interested in human breeding, editing the Journal of Heredity from 1913 until 1917, with a special attention to eugenics and social hygiene. During World War I he left the journal, joined the staff of the United States Army Sanitary Corps.

After the war, Popenoe began working with E.S. Gosney, a wealthy California financier, and the Human Betterment Foundation to promote eugenic policies in the state of California. In 1909, California had enacted its first compulsory sterilization law which allowed for sterilization of the mentally ill and mentally retarded in its state psychiatric hospitals. With Popenoe as his scientific workhorse, Gosney intended to study the sterilization work being done in California and use it to advocate sterilization in other parts of the country and in the world at large. This would culminate in a number of works, most prominently their joint-authored Sterilization for Human Betterment: A Summary of Results of 6,000 Operations in California, 1909-1929 in 1929. This work would become a popular text for the advocacy of sterilization, as it purported to be an objective study of the operations in the state and concluded, not surprisingly, that rigorous programs for the sterilization of the "unfit" were beneficial to all involved, including the sterilized patients. The work would later be cited by the Racial Hygiene theorists in Nazi Germany to justify Germany's own sterilization program, and was one of the first American books translated into German by the Nazi government. Eventually the Nazis would sterilize over 400,000 people under their sterilization laws; in the USA the total would be around 65,000, about a third in California.

By 1918, Popenoe had become well-established enough to co-author a popular college textbook on eugenics ( Applied Eugenics , with Roswell Johnson). During the 1930s he served as a member of the American Eugenics Society's board of directors along with Charles B. Davenport, Henry H. Goddard, Madison Grant, Harry H. Laughlin, and Gosney, among others).

Along with his advocacy of sterilization programs, Popenoe was also interested in using the principles of German and Austrian marriage-consultation services for eugenic purposes. Aghast at the divorce rate which boomed during the Great Depression, Popenoe came to the conclusion that "unfit" families would reproduce out of wedlock, but truly "fit" families would need to be married to reproduce. Marriage counseling could keep "fit" families together, and advise them on the importance of "good heredity", and so Popenoe opened the first United States " marriage clinic" in Los Angeles in 1930, the American Institute of Family Relations.

One of the greatest dangers in the use of sterilization is that overzealous persons who have not thought through the subject will look at it as a cure-all, and apply it to all sorts of ends for which it is not adapted. It is only one of many measures the state can and must use to protect itself from racial deterioration.
— Paul Popence, E. S. Gosney, Sterilization for Human Betterment.

For a while, Popenoe's two major interests, sterilization and marriage counseling, ran parallel, and he published extensively on both topics. Over time he became more prominent in the field of counseling, however, reaching his peak when he authored  Ladies Home Journal' s most popular serial of all time, "Can This Marriage Be Saved?" As public interest in eugenics waned, Popenoe focused more of his energies into marriage counseling, and by the time of the public rejection of eugenics at the end of World War II, with the revelation of the Nazi Holocaust atrocities, Popenoe had thoroughly redefined himself as primarily a marriage counselor (which by that time had lost most of its explicit eugenic overtones). However his family focuses -- primarily concerned with preserving traditional roles of masculinity, heterosexuality, and arguing for preserving of strict racial and class boundaries in reproduction -- can be interpreted as being veiled extensions of his original eugenic ideas. Popenoe's approach to marriage counseling fell out of favor in the 1960s with the popularity of feminism and the sexual revolution.

 Thomas Robert Malthus (ur. 14 lutego 1766, zm. 23 grudnia 1834) – ekonomista angielski, duchowny anglikański, który prowadził badania z pogranicza ekonomii i socjologii. Zajmował się teorią ludności oraz problemami płac i pieniądza. W 1805 roku został pierwszym w Anglii profesorem ekonomii politycznej.

Malthus zwrócił uwagę na korelacje zachodzące pomiędzy przyrostem ludności, a poziomem zamożności społeczeństwa, upatrując we wzroście demograficznym zagrożenie, prowadzące nieuchronnie do klęski głodu oraz nędzy. Wychodząc z tego założenia przeciwstawiał się wszelkiej pomocy materialnej na rzecz ubogich warstw społecznych w Anglii. Był również skrajnym przeciwnikiem egalitaryzmu (a nie jak niektórzy autorzy uogólniają - socjalizmu) twierdząc, że równość spowoduje jeszcze większy przyrost naturalny, prowadzący do klęski głodu.

Sir Francis Galton (ur. 16 lutego 1822 w Sparbrook, Birmingham, zm. 17 stycznia 1911 w Haslemere, Surrey) - angielski podróżnik, przyrodnik, antropolog, eugenik, wynalazca, meteorolog, pisarz, lekarz, psychometra i statystyk, prekursor badań nad inteligencją. Kuzyn Charlesa Darwina. Nadano mu tytuł szlachecki w 1909 roku.

Napisał ponad 340 dzieł przez całe życie. Stworzył także teoretyczną koncepcję korelacji i regresji do średniej. Jako pierwszy zastosował metody statystyczne do studiowania ludzkich różnic indywidualnych i dziedziczenia inteligencji oraz wprowadził kwestionariusze i ankiety do zbierania danych na temat społeczności ludzkich, których potrzebował w swych studiach antropometrycznych.

Był pionierem eugeniki, sam utworzył ten termin i sformułowanie " nature versus nurture" (co kształtuje człowieka, geny czy wychowanie?). Jako badacz ludzkiego umysłu, utworzył podwaliny psychometrii i psychologii różnic indywidualnych. Stworzył metodę klasyfikacji odcisków palców. Jako pionier naukowej meteorologii, stworzył pierwszą mapę pogody, zaproponował teorię antycyklonów i był pierwszym, który stworzył kompletny zapis krótkoterminowych zjawisk meteorologicznych na skalę Europy. Wynalazł także piszczałkę Galtona do badania różnic słuchu.

Podróżował po Afryce. Napisał: „Narrative of an Explorer in Tropical South Africa” ( 1853), „Hereditary Genius, its Laws and Consequences” ( 1869), „Inquiry into Human Faculty and its Development” ( 1883), „Natural Inheritance” ( 1889), „Memories of My Life” ( 1908) i in. Na podstawach czysto statystycznych obliczył dziedziczenie wysokości wzrostu u ludzi i przekonał się, że dzieci odchylają się mniej od typu niż rodzice, jednak zawsze w tym samym kierunku.

Opracował metody statystyczne do badania rozsiewu uzdolnień w populacjach, wprowadził pojęcia "testu" i "testu umysłowego" (sprawdzian uzdolnień).

Za odpowiedzialne za inteligencję i zdolności umysłowe uważał dwie zmienne: energię działania i wrażliwość zmysłową. Jego testy składały się z zadań psychofizycznych, co pasowało do jego koncepcji (mierzył bowiem energię działania i wrażliwość ).

 Francis Harry Compton Crick (ur. 8 czerwca 1916 roku w Northampton, Anglia, Wielka Brytania, zm. 28 lipca 2004, w San Diego, Kalifornia, Stany Zjednoczone) – angielski biochemik, genetyk i biolog molekularny, który wraz z Jamesem D. Watsonem i Rosalindą Franklin odkrył strukturę molekularną kwasu deoksyrybonukleinowego DNA. Pracownik naukowy Laboratorium Biologii Molekularnej na Uniwersytecie Cambridge, członek Towarzystwa Królewskiego w Londynie.

Francis Crick, pomimo swoich ateistycznych przekonań, był jednym z uczonych negujących możliwość samoistnego powstania życia z materii nieożywionej. Odrzucając możliwość ewolucji chemicznej w warunkach ziemskich, Crick starał się wytłumaczyć pochodzenie życia na Ziemi za pomocą teorii panspermii.

Crick był zwolennikiem legalizacji kanabinoidów i zażywał niewielkie dawki LSD, co, jak stwierdził, pomogło mu w rozwiązaniu struktury DNA ^[1].

---

Francis Crick, któremu wraz z James’em Watson’em przypisuje się przełomowe odkrycie struktury podwójnej spirali DNA, oświadczył na konferencji tuż po otrzymaniu Nagrody Nobla że w przyszłości nie będzie można tolerować „autonomii rozrodczej” istot ludzkich. Poza innymi rzeczami Crick wysunął pomysł dodawania środka chemicznego do wodociągów publicznych, który by powodował bezpłodność u mężczyzn i kobiet; tylko ci którzy by się kwalifikowali do przyznania licencji na płodzenie dzieci, otrzymywaliby antidotum.

Francis Crick, who together with James Watson is credited with the groundbreaking discovery of the double-helix structure of DNA, declared at a conference shortly after receiving the Nobel Prize that the “reproductive autonomy” of human beings could not be tolerated in the future. Among other things, Crick suggested the idea of adding a chemical to public water supplies, that would make men and women sterile; only those who qualified for a “license” to produce children, would be given an antidote drug.

 Alexander Graham Bell (ur. 3 marca 1847 w Edynburgu, zm. 2 sierpnia 1922 w Beinn Bhreagh, Nowa Szkocja w Kanadzie) – szkocki wynalazca telefonu i kilkudziesięciu innych wynalazków telekomunikacyjnych. Z zawodu był logopedą i nauczycielem muzyki.

Graham Bell był też współzałożycielem dwóch znanych czasopism Science i National Geographic.

Na jego cześć nazwano jednostkę miary - bel (1 B).

 Paul Ralph Ehrlich  (born 29 May 1932) is an American biologist and educator who is the Bing Professor of Population Studies in the department of Biological Sciences at Stanford University and president of Stanford's Center for Conservation Biology.[1][2] By training he is an entomologist specializing in Lepidoptera (butterflies), but he is better known as an ecologist[1] and a demographer, specifically for his warnings about unchecked population growth and limited resources. Ehrlich became a household name[3][4] after publication of his controversial 1968 book The Population Bomb. He is also known for the famous Simon–Ehrlich wager, a bet he made with and lost to economist Julian Simon.