Życiorys
Wojciech Cejrowski
Wojciech Daniel Cejrowski
(ur. 27 czerwca 1964 w Elblągu) - polski dziennikarz, satyryk, podróżnik, autor książek i publikacji prasowych, publicysta katolicki , kierownik artystyczny biblioteki Poznaj Świat. Edukacja
Ukończył XVII Liceum Ogólnokształcące im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Warszawie, gdzie uczęszczał do równoległych klas z Grzegorzem Przemykiem. Tuz przed ustna matura, a bezpośrednio po egzaminach pisemnych został skatowany na jednym z warszawskich komisariatów MO poprzez połamanie wszystkich palców u rak za stawianie czynnego oporu w czasie pacyfikacji szkoły i udział w protestach potępiających śmierć Przemyka[1].
Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (historia sztuki), Uniwersytecie Warszawskim (socjologia i archeologia); studiów tych nie ukończył[2]. Ukończył studia w Santa Clara University w Kalifornii (Stany Zjednoczone). Posługuje się językami: polskim, hiszpańskim (odmiana latynoska) i angielskim (odmiana amerykańska). Porozumiewa się również w języku rosyjskim oraz portugalskim (odmiana brazylijska).
Wystepy publiczne
Telewizja
Wojciech Cejrowski zaczynał u boku Wojciecha Manna w programie Non Stop Kolor w TVP2 w latach 1992-1994. Popularność przyniósł mu program WC Kwadrans , który był nadawany w TVP1 w latach 1994-1996. W programie tym prezentował konserwatywne poglądy na kwestie społeczne, promował w nim pozytywne znaczenie słowa "ciemnogród", określające przywiązanie do tradycyjnych wartości . Równolegle prowadził program muzyczny pt. Stajnia... w TVP1 oraz powtarzany przez Ośrodki Regionalne TVP. W sezonie 1996-97 na zamówienie TV Niepokalanów (obecnie TV Puls) zrealizował 30-odcinkowy cykl Podróżnik, w którym opowiadał o swoich wyprawach do
Ameryki Południowej. Rok 1997 to początek współpracy ze stacja RTL 7, gdzie występował najpierw w gronie polskich satyryków (m.in. Jan Pietrzak) w cyklu komentarzy satyrycznych, potem zaś (w latach 1999-2000) prowadził talk-show Piękny i Bestia w duecie z Alicja Resich-Modlinska. Następnie przeszedł do telewizji Polsat gdzie prowadził autorski program Z kamera wśród ludzi (2003-2004). W 2004 brał udział w powstaniu programu Polsatu "Co się święci w mej pamięci". gdzie był przewodnikiem po Ziemi Świętej[3].
W 2006 zasiadał w jury programu Supertalent emitowanego przez TVP2 wraz z Monika Richardson, Katarzyna Figura i Bogusławem Kaczyńskim. 1 maja 2006 na antenie TVP1 wyemitowany został jednoodcinkowy talk-show Wojciecha Cejrowskiego i Macieja Chmiela Produkt jednorazowy. Od 2006-2007 był stałym gościem programu podróżniczego TVP Podróże z żartem.
Od stycznia 2007 w niedziele w TVP2 ukazuje się jego program "Boso przez świat" . Początkowo program był emitowany około godziny 10:00, obecnie nadawany jest o godzinie 11:00. Program został zdjęty z anteny TVP w maju 2009, kiedy to Wojciech Cejrowski wystąpił w spotach wyborczych Prawicy Rzeczypospolitej, zachęcając do oddania głosu na Marka Jurka, jednak miesiąc po wyborach do PE po licznych protestach program powrócił na antenę TVP 2[4].
W 2008 prowadził w TVN Style program Po mojemu. Od kwietnia 2010 emitowana jest druga seria programu.
Radio
Prace w Polskim Radiu rozpoczął w 1991 u boku Korneliusza Pacudy cyklem audycji Czy jest miejsce na country w Polsce?. Następnie w wyniku podpisania kontraktu z amerykańskim koncernem medialnym ABC w styczniu 1992 rozgłośnie regionalne Polskiego Radia S.A. w całym kraju rozpoczęły nadawanie American Country Countdown w polskiej wersji językowej. Wojciech Cejrowski, początkowo z Korneliuszem Pacuda, prowadził te audycje przez 11 lat. Ostatnie, 519 wydanie, wyemitowano w styczniu 2003. W 1993 Wojciech Cejrowski otrzymał propozycje pracy w prywatnej stacji Radio Kolor, której włascicielami i załozycielami byli Wojciech Mann i Krzysztof Materna. Poczatkowo prowadził własna audycje muzyczna, a potem program
Aeroplan z Beata Pawlikowska oraz autorski blok poranny, w kazda sobote od godz. 6. do 10. Audycja ta była podstawa powstania telewizyjnego programu WC Kwadrans. Współpraca z Radiem Kolor zakonczyła sie w 1997. W latach 1997-1999 pracował w Radiu WAWA. Od 1995 rózne jego audycje trafiaja jako produkcja zewnetrzna do kilkudziesieciu stacji prywatnych i publicznych na terenie całego kraju. M.in: Na drugim koncu globusa, emitowane na antenie Radiowej Jedynki, Radia dla Ciebie, Radia Koszalin, Radia Merkury, Radia PiK oraz sieci radiowej PLUS.
Od 1999 rozpoczał stała współprace z Programem Pierwszym Polskiego Radia, składajaca sie z korespondencji zagranicznych dla Z pierwszej reki i Radia kierowców, opowiesci podrózniczych w ramach Lata z Radiem oraz Czterech pór roku oraz audycji autorskich przygotowywanych na zlecenie Redakcji Muzycznej PR.
Od stycznia 2007 w sobotnie przedpołudnia prowadził Audycje podzwrotnikowa w radiowej Trójce, a także, w piatkowe przedpołudnia Pocztówke dzwiekowa gdzie prezentuje muzyke z Ameryki Lacinskiej i USA, a także Afryki oraz Australii.
Prasa
Wojciech Cejrowski jest tez felietonista i reportazysta. Pisuje felietony na tematy społeczno-polityczne
(cykle felietonów do "Gazety Polskiej", "Frondy", "Ilustrowanego Kuriera Polskiego") oraz reportaze podróznicze z Ameryki Południowej ("Rzeczpospolita", "Podróze", "Voyage", "Opcja na prawo", "Poznaj Swiat", "National Geographic"). Dawniej publikował także w "Tygodniku AWS" Estrada
Od 1995 Wojciech Cejrowski jezdzi po Polsce, Kanadzie, USA, Australii, Francji i Szwajcarii z wystepami estradowymi w stylu stand-up comedy pod nazwa "WC na stojaka" lub "Boso do...".
Festiwale Ciemnogrodu
W latach 1996-2000 organizował w Osieku Festiwale Ciemnogrodu. Od 1997 w ich trakcie odbywały sie koncerty muzyki gospel i country. Spotkania miały na celu gromadzenie sie ludzi o pogladach konserwatywnych, którzy sprzeciwiali sie poprawnosci politycznej. Cejrowski chciał nadac pozytywne znaczenie słowu "ciemnogród" oraz ukazywac wartosci konserwatyzmu i chrzescijanstwa .
Działalnosc podróznicza
Wojciech Cejrowski podrózował dotychczas po 40 krajach na 6 kontynentach. Najczesciej jezdzi do Amazonii, dokumentujac zycie zamieszkujacych ja Indian i Metysów[5]. Brał udział m.in. w pieszym pokonaniu bagnistej puszczy Darien, na granicy Kolumbii i Panamy (1996) oraz przejezdzie trasy Camel Trophy, w Gujanie, w 1996, w ramach której dotarł m.in. do odległych osad plemienia Wai Wai. Ma dom w miescie Meksyk, gdzie mieszka sporadycznie od lat 80. ubiegłego wieku, a także duza posiadłosc ziemska w Ekwadorze.
Wyprawy
1985 - Kuba, Meksyk - ekspedycja speleologiczna 1986 - Meksyk - dokumentacja
stanowisk archeologicznych kultury Tolteków
- 1986 - Meksyk - "Lakandoni - potomkowie Majów"
- 1987 - Meksyk - dokumentacja stanowisk archeologicznych Majów
- - Meksyk - "Plemiona pogranicza - miedzy swiatem Azteków i Majów"
- 1989 - ZSRR - "Lawry - stolice Prawosławia"
- 1989 - Meksyk - "Zagubione plemie - współczesni potomkowie Indian"
- 1990 - Gwatemala, Honduras, Meksyk - "Mundo Maya"
- 1990 - ZSRR - "Zycie w komunałkach"
- 1990 - Kaukaz
- 1991 - Kostaryka, Nikaragua, Honduras, Salwador, Gwatemala, Belize - "Guerrilla - partyzanci, rebelianci i zwyczajni bandyci"
- 1991 - Gwatemala -nieznane ruiny Majów, potomkowie niewolników z Jamajki
- 1992 - Teksas/Meksyk - "Plemiona pogranicza - Tarahumara, Raramuri"
- 1993 - USA - Współczesne obrzedy indianskie pow-wow
- 1994 - Honduras, Meksyk - poczatek projektu "Indianie Miskito"
- 1995 - Kolumbia - Indianie Kogi
- 1996 - Panama/Kolumbia - piesze przejscie Darien, Indianie Choco i Kuna
- 1997 - Wenezuela/Brazylia - Indianie Yanomami, Kurripaco i Piaroa
- 1997 - Australia - "Z Adelajdy na półwysep York"
- 1998 - Wenezuela/Kolumbia - Indianie Carapana
- 1998 - USA/Kanada/Meksyk - "Mennonici, Amisze i Mormoni"
- 1999 - Gujana/Wenezuela/Brazylia - ostatni Indianie Wai Wai
- - Maroko - "Zycie codzienne na souku"
- 2000 - Paragwaj/Brazylia - Mennonici, Indianie Ache, Ayoreo, Nivacle
- 2001 - Peru/Ekwador - przeprawa rzeka Napo, plemie Sekoya
- 2002 - Kolumbia, Peru, Brazylia - plemiona Marubo, Mayoruna i Yagua
- 2003 - Surinam/Gujana Fr./ Brazylia - plemiona Bush Negros, Wayana, Tirio i Wai Wai
- 2004 - Izrael/Palestyna - sladami Jezusa
- 2004 - Kostaryka/Panama - Garifuna, afrykanskie plemie na Karaibach
- 2005 - Boliwia
- 2006 - Peru
- 2006 - Meksyk
- 2007 - Senegal/Gambia/Cabo Verde
- 2007 - Hiszpania/Portugalia
- 2007 - Peru/Kolumbia/Brazylia
- 2007 - Trynidad i Tobago
- 2007 - Namibia
- 2007 - Tunezja
- 2008 - Peru
- 2008 - Meksyk
- 2008 - Gwatemala
- 2008 - Portoryko
- 2008 - Archipelag Vanuatu
- 2008 - Południowy Tyrol
- 2008 - Madagaskar
- 2009 - Meksyk
- 2009 - Wenezuela
2009 - Tajlandia
2009 - Kolumbia/Peru/Ekwador - Plemiona Jibaros (Achuar)
2009 - Brazylia
2009 - Meksyk/Gwatemala/Belize[6]
2010 - Jerozolima [7]
2010 - USA
(* 2010 -Kongo, Belize, Gabon planowane)[8][9]
Organizacje
Wojciech Cejrowski nalezy do nastepujacych organizacji:
Royal Geographical Society - Królewskie Towarzystwo Geograficzne w Londynie - jest trzecim Polakiem posiadajacym status członka rzeczywistego (ang. fellow)
CMA - Country Music Association (USA)
ACMA - Australian Country Music Association (Australia)
Stowarzyszenie Muzyki Country (Polska) - od 2000 Sekretarz Generalny
South American Explorers Club
Przekonania
Wypowiada sie otwarcie przeciw homoseksualistom, sprzeciwia sie paradom równosci: "[...] człowiek kulturalny nie chodzi na parady pederastów, gdzie sa promowane wartosci antychrzescijanskie w sposób agresywny.
[...] I ja zaliczam sie do tych osób, które uważaja parady pederastów za zło, promowanie zboczen za zło i zwalczam to zło dostepnymi dla mnie sposobami"[10]. Wielokrotnie wystepował z poparciem dla ruchów pro-life i stanowczo protestował przeciwko aborcji, eutanazji i stosowaniu antykoncepcji. Deklaruje przynaleznosc do Koscioła katolickiego i okresla siebie mianem "radykalnego katola". Uwaza iz każdy katolik powinien stosowac w swoim zyciu nauczanie zawarte w Pismie Swietym i przekazywane przez Magisterium Koscioła na czele z papiezem. Stoi na stanowisku, ze wiara nie jest prywatna sprawa człowieka i osoba wierzaca ma obowiazek mówic o tym co dobre, a co złe. Jest sceptyczny wobec teorii ewolucji, chociaz całkowicie jej nie potepia, ale jak sam przyznaje blizej mu do kreacjonistycznej wizji stworzenia swiata[11]. Jest otwartym krytykiem obrad "Okragłego Stołu", gdzie jego zdaniem obok sprawujacych dotychczas władze komunistów nie zasiedli prawdziwi reprezentanci społeczenstwa, ale dobrani przez ówczesny rezim ludzie. Uwazał, ze Polska powinna była postapic według modelu czeskiego, który zakazywał pełnienia przez 10 lat panstwowych funkcji członkom Komunistycznej Partii Czechosłowacji i funkcjonariuszom Státní bezpecnost (czeskiego odpowiednika SB), co sprawiło, ze nigdy po 1989 krajem tym nie rzadziła partia postkomunistyczna, ani deklarujaca sie jako lewicowa.
Jest przeciwnikiem Aleksandra Kwasniewskiego, którego uważa, za najgorszego prezydenta Polski po 1989. Wielokrotnie mówił o nim, ze jest "komunistycznym aparatczykiem", "drugim Jelcynem, który upija sie za publiczne pieniadze". Krytycznie odnosi sie równiez do całego nurtu lewicowego w Polsce oraz postkomunistów wywodzacych sie z PZPR[12]. Jest przeciwnikiem Unii Europejskiej w jej obecnym kształcie. Sprzeciwiał sie także wprowadzeniu w zycie traktatu lizbonskiego. Deklaruje sie jako konserwatywny chrzescijanin i przeciwnik poprawnosci politycznej .
Jego przekonania i poglady wielokrotnie spotykały sie z ostra krytyka na łamach "Gazety Wyborczej", "Krytyki Politycznej", "Przegladu", "Trybuny", antyklerykalnych Faktów i Mitów oraz "Nie".
Podczas kampanii wyborczej do Parlamentu Europejskiego w 2009 wspierał udziałem w telewizyjnym spocie wyborczym kandydata Prawicy Rzeczypospolitej Marka Jurka[14].
Nagrody 6 nominacji do "Wiktora" - za dzialałnosc telewizyjna (kategorie: najlepszy aktor, najlepszy dziennikarz, komentator-publicysta, najlepszy prezenter TV, najwieksze odkrycie telewizyjne roku, najwieksza osobowosc TV)
"Najciekawszy człowiek roku" - tytuł przyznany przez Gazete Polska
"Bursztynowy motyl" 2003 - nagroda im. Arkadego Fiedlera dla najlepszej ksiazki
podrózniczej roku ("Gringo wsród dzikich plemion")
"Swiry 2004" - nominacja w kategorii "najbardziej zwariowana osobowosc TV"
Na II Miedzynarodowym Festiwalu Filmów Turystycznych jego program "Boso przez swiat" otrzymał nagrode w kategorii najlepszy turystyczny program telewizyjny
Złoty medal w kategorii Travel & Tourism w 51 miedzynarodowym konkursie New York Festivals 2008[15]
AkumulaTOR 2008 - dziennikarz, który ładuje studentów pozytywna energia (Studenckie Nagrody Dziennikarskie MediaTory)
Bestseller według Empiku 2008 - za najlepiej sprzedajaca sie ksiazke "Gringo wsród dzikich plemion" w kategorii Literatura polska
Bestseller według Empiku 2008 - za najlepiej sprzedajaca sie płyte "Boso przez swiat: Meksyk" w kategorii Kino artystyczne. Dokument[16]
Tytuł "magister honoris causa" przyznany w 2009 przez samorzad studencki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego[17] i Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu[18]
Laureat VII edycji ogólnopolskiego Konkursu Literackiego Pawiego Pióra[19]
Laureat Wiktora 2010 w kategorii Najwieksze odkrycie telewizyjne w roku 2009 Publikacje ksiazkowe
Wydał kilka ksiazek; czesc z nich (Koltun sie jezy, Mlot na lewice i Sól do oka) to pozycje z dziedziny publicystyki i humoru politycznego. Pozostałe to ksiazki podróznicze. Gringo wsród dzikich plemion otrzymała nagrode Bursztynowego Motyla im. Arkadego Fiedlera dla najlepszej ksiazki podrózniczej roku 2003.
- Koltun sie jezy - z dziedziny publicystyki i humoru politycznego. Wydana w czasach emisji programu WC Kwadrans w 1996 przez wydawnictwo W.Cejrowski Ltd. Sprzedano 98 000 egzemplarzy.
- Podróznik WC - wydana w 1997 przez wydawnictwo W.Cejrowski Ltd. Opisuje historie z wypraw, jakie dotychczas odbył autor WC na koncu Orinoko - ksiazka wydana w 1998 przez wydawnictwo W.Cejrowski Ltd. Jako literatura przygodowa i podróznicza opisuje jedna z wypraw autora, która odbywał w okolicach Orinoko. Wydano 3000 egzemplarzy, autor planuje wznowienie pozycji.
- Młot na lewice - ksiazka z dziedziny publicystyki i humoru politycznego wydana w 1999 przez wydawnictwo W.Cejrowski Ltd. Ksiazka jest zbiorem tekstów napisanych przez autora od czasów zakonczenia programu WC Kwadrans. Pozycja wydana w nakładzie łacznym równym 1300 egzemplarzy, obecnie dostepna w wersji elektronicznej.
- Sól do oka - ksiazka z dziedziny publicystyki i humoru politycznego. Stanowi komentarze wydawane przez autora w stosunku do obecnych sytuacji politycznych, społecznych. Wydana została w 2002 przez wydawnictwo W. Cejrowski Ltd. o nakładzie łacznym 2000 egzemplarzy.
- Gringo wsród dzikich plemion (2003)
- Rio Anaconda (2006)
Inne:
Nie kucaj w ostrogach (2002) - spolszczenie Nasze Polskie Wigilie w opowiadaniach (2006) - publikacja zbiorowa
Publikacje innych autorów
Królikowska B., Rott D. Strategie autoprezentacyjne w reportazach podrózniczych Wojciecha Cejrowskiego, Oficyna Wydawnicza Humanitas, Sosnowiec 2010.
Kontrowersje
W 2000 przedzierajac sie przez ochrone w warszawskiej Galerii Zacheta chciał zakryc przescieradłem figure Jana Pawła II przygniecionego meteorytem. Miał to byc protest przeciwko obrazoburczosci eksponatu. Dzieło niedługo potem zostało zniszczone przez ówczesnych posłów ZChN-u Witolda Tomczaka i Haline Nowine-Konopke, którzy odmontowałi meteoryt przygniatajacy postac Ojca Swietego[20].
W kwietniu 2008 zapowiedział zrzeczenie sie obywatelstwa polskiego, co uzasadnił tym, ze nie chce byc obywatelem Unii Europejskiej[21].
Procesy karne
W 1999 Wojciech Cejrowski został skazany wyrokiem sadu na kare grzywny w wysokosci 3000 złotych za słowa skierowane pod adresem Prezydenta RP Aleksandra Kwasniewskiego, które sad uznał za zniewazajace głowe państwa (to jest przestepstwo z art. 135 § 2 Kodeksu karnego[22]).
Zycie prywatne
Jest synem Stanisława Cejrowskiego - znanego animatora i działacza jazzowego. W wieku 5 lat przeszedł operacje usuniecia prawego płuca[23]. W 1994 wział slub koscielny z Beata Pawlikowska. W 2004 za posrednictwem mediów Pawlikowska przekazala, ze juz nie sa razem. Natomiast Wojciech Cejrowski wciaz utrzymuje, ze jest zonaty, podkreslajac nierozerwalnosc sakramentu małzenstwa. Oboje kategorycznie odmawiaja mediom rozmów na ten temat.
| < Prev | Next > |
|---|







