Infowars.pl

POZNAJ WROGA: MANIFEST KOMUNISTYCZNY

Manifest komunistyczny, Manifest Partii Komunistycznej, Manifest der Kommunistischen Partei, dokument opracowany w 1847 przez K. Marksa i F. Engelsa na polecenie nowo utworzonego Związku Komunistów w Anglii jako program ideowo-polityczny partii. Zawierał podstawowe tezy marksistowskiej ekonomii politycznej, krytykę ustroju kapitalistycznego i różnych nurtów ówczesnego socjalizmu.

(WIEM)

(WIKIPEDIA)

Podstawowym zadaniem komunistów, których od innych proletariuszy wyróżnia teoretyczne zrozumienie istniejącej sytuacji, jest doprowadzenie klasy robotniczej do zdobycia władzy i położenia kresu rządom burżuazji. Nieuzasadnione są obawy, że porządek socjalistyczny likwidując własność prywatną zniszczy tym samym fundamenty religii, moralności i kultury. Jak zauważa I. Berlin, jedyne wartości, jakie zostaną zniszczone, to wartości przywiązane do dawnego ładu – wolność burżuazyjna i burżuazyjna kultura, których pozorna absolutna wartość w każdej epoce i w każdym miejscu jest iluzją wynikającą wyłącznie z przypisanej im roli w walce klasowej.

Ustrój komunistyczny w żaden sposób nie zagraża także wolności jednostki. W społeczeństwie burżuazyjnym – stwierdzają autorzy Manifestu komunistycznego – kapitał obdarzony jest samodzielnością i osobowością, podczas gdy działająca jednostka jest pozbawiona samodzielności i osobowości. I zniesienie tego stosunku nazywa burżuazja zniesieniem osobowości i wolności! I słusznie. Tylko że idzie tu o zniesienie burżuazyjnej osobowości, burżuazyjnej samodzielności i burżuazyjnej wolności.

Marks i Engels odpierają zarzut, jakoby zniesienie prywatnej własności środków produkcji spowodowało zaniechanie wszelkiej działalności produkcyjnej i zapanowanie powszechnego próżniactwa tym samym zagrażając egzystencji państwa. Jednak zdecydowana większość społeczeństwa nie posiada żadnych środków produkcji, a mimo to społeczeństwo to istnieje. Cała ta kwestia – stwierdza Marks – sprowadza się do tautologii, że nie będzie już pracy najemnej, skoro nie będzie kapitału.

Twierdzenia te stoją w jawnej sprzeczności z tezami 3 (zniesienie prawa dziedziczenia), 10 (publiczne kształcenie dzieci) i w szczególności 8 (zapowiadane utworzenie armii pracy).

Ludzkość stoi zatem na progu wielkiego przełomu. Rewolucja komunistyczna ma zmienić ogół społeczeństwa na nie spotykaną dotąd skalę. W miejsce klasowego społeczeństwa kapitalistycznego ma pojawić się nowe, bezklasowe, oferujące bogatsze formy życia i zapewniające swym członkom wszechstronny rozwój. W pierwszym etapie na drodze do komunizmu konieczne jest wywalczenie przez proletariat pozycji klasy panującej oraz wprowadzenie systemu demokratycznego. Kolejne kroki postulowane przez Marksa to przede wszystkim nacjonalizacja ziemi, kredytu, transportu, zniesienie prawa spadkowego, wprowadzenie silnej progresji podatkowej, stopniowe usunięcie barier między miastem a wsią, zapewnienie bezpłatnej edukacji oraz wprowadzenie dla wszystkich jednakowego przymusu pracy.

Spełnienie tych warunków w miejsce dawnego społeczeństwa burżuazyjnego stworzy wspólnotę, w której swobodny rozwój każdej jednostki jest warunkiem swobodnego rozwoju wszystkich. Władza polityczna – konkluduje Marks – we właściwym znaczeniu jest zorganizowaną przemocą jednej klasy w celu uciskania innej. O ile w walce z burżuazją proletariat siłą rzeczy jednoczy się w klasę, poprzez rewolucję staje się klasą panującą i jako klasa panująca znosi przemocą dawne stosunki produkcji, to razem z tymi stosunkami produkcji znosi warunki istnienia przeciwieństw klasowych, znosi w ogóle klasy i tym samym swoje własne panowanie jako klasy.